تغییر هوای بیرون می‌تواند دما و رطوبت سالن را تغییر دهد و از راه کاهش مصرف دان یا اختلال در آب‌دهی، رشد جوجه‌های گوشتی را تحت تأثیر بگذارد. بررسی شرایط در ارتفاع جوجه، رفتار گله و عملکرد تجهیزات به اصلاح به‌موقع تهویه و گرمایش کمک می‌کند.
دمای مناسب هفته اول برای همه سالن‌ها یک عدد ثابت نیست و باید هدف هر روز را از راهنمای همان سویه، متناسب با روش گرمایش و شرایط رطوبت، برداشت کرد. قرائت هوا و بستر، پراکندگی جوجه‌ها و افت دمای شب مبنای بازبینی تدریجی تنظیمات‌اند.
پاسخ پرسش‌های روزمره سالن با مشاهده و ثبت وضعیت گله، بررسی تجهیزات و مقایسه تغییرات با روند همان گله شروع می‌شود. در صبح‌های سرد مهر، گرمایش و تهویه را با هم بررسی کنید و تلفات غیرعادی یا روند رو به وخامت را همان موقع به دامپزشک مسئول گزارش دهید.
در گله‌ی بیمار، ابتدا رفت‌وآمد را محدود کنید و وضعیت گله و سالن را برای دامپزشک ثبت کنید. تشخیص و انتخاب درمان باید بر پایه‌ی معاینه، آزمایش‌های لازم و بررسی عوامل زمینه‌ای سالن باشد.
افت رشد مرغ گوشتی را ابتدا با ثبت‌های گله و بررسی دان، آب و شرایط سالن پیگیری کنید، نه با انتخاب فوری دارو یا مکمل. اگر نشانه‌های بیماری یا تلفات غیرعادی دیده شد، تشخیص را با دامپزشک مسئول دنبال کنید و اثر هر مکمل را با شاخصی مشخص بسنجید.
برای یافتن علت احتمالی افت عملکرد، ابتدا تغییر روند همان گله را در ثبت‌های روزانه پیدا کنید و سپس آب، دان و شرایط سالن را در محل بررسی کنید. در مهر، شرایط شب و روز را جداگانه ببینید و پس از یک اصلاح مشخص، اثر آن را در ثبت‌های بعدی بسنجید.
افت کیفیت جوجه یک‌روزه را باید برای هر محموله، از نشانه‌های هنگام تحویل به گزارش هچری و سوابق تخم‌مرغ و گله مادر برگرداند. تفکیک بی‌نطفگی از تلفات جنینی و ثبت شناسه هر سینی، بررسی علت را هدفمندتر می‌کند.
کاهش جوجه‌درآوری همیشه از تنظیمات دستگاه نیست؛ ابتدا باید افت نطفه‌داری را از افت خروج جوجه از تخم‌های نطفه‌دار جدا کرد. بررسی تخم‌های هچ‌نشده و مقایسه‌ی سوابق گله، حمل و دستگاه با بچ‌های مشابه، محل احتمالی خطا را محدود می‌کند.
