The-best-optimal-feeding-system-for-rearing-in-poultry

در میان انواع سیستم های موجود امروزه، موثرترین سیستم تغذیه برای پرورش دهندگان جوجه های گوشتی کدام است؟ برای نام بردن از چند مورد - زنجیر، تابه بیضی شکل، تشت گرد، لوله دستی، اسکرو، فیدر چرخشی و فروغ دستی.

سوال واقعاً نباید این باشد که کدام سیستم مؤثرتر است، بلکه کدام سیستم می تواند در یک عملیات خاص مؤثرتر کار کند. اکثر این سیستم‌ها در صورت مدیریت صحیح قادر به دستیابی به نتایج دلخواه هستند و اغلب یکپارچه‌سازها قصد دارند آخرین فناوری را برای بهبود عملکرد نصب کنند، در صورتی که ساده‌ترین فناوری انجام شده به درستی به همان اندازه مؤثر باشد.

به حداکثر رساندن کارایی سیستم برای پرورش در مرغداری

البته برخی از سیستم ها به نیروی کار بیشتری نسبت به سایرین نیاز دارند و این زمانی است که انتخاب سیستم تغذیه ای که کارایی را به حداکثر می رساند و در عین حال به نتایج مطلوب می رسد، به یک تصمیم تجاری تبدیل می شود.

هیچ سیستم تغذیه کاملاً خودکاری وجود ندارد. سیستم‌هایی وجود دارند که می‌توان آن‌ها را طوری برنامه‌ریزی کرد که به روشی خاص اجرا شوند، اما همچنان نظارت انسان برای اجرای مؤثر آنها نیاز است. چیزی به نام خلبان خودکار در جوجه ها وجود ندارد. به عنوان مدیران، ما تمایل داریم که فرض کنیم همه چیز آنگونه است که باید باشد بدون اینکه واقعاً بررسی کنیم که چگونه برنامه های ما در خانه مرغ اجرا می شوند.

هدف از یک سیستم تغذیه بهینه برای پرورش در مرغداری

هدف از سیستم تغذیه در عملیات تغذیه حیوانات محدود چیست؟ یک سیستم تغذیه به تعداد زیادی از حیوانات اجازه می دهد در مدت زمان کوتاهی تغذیه شوند تا هر کدام سهم خود را از خوراک اختصاص داده شده برای آن روز دریافت کنند. هدف این است که هر پرنده فرصتی برابر برای خوردن همزمان مقدار مساوی از خوراک داشته باشد. این مفهوم برای هر سیستم تغذیه است.

یکنواختی گله در طول چرخه زندگی یک پرنده در به حداکثر رساندن پتانسیل هر نژاد مرغ بسیار مهم است. هر چه گله یکنواخت تر باشد، نتایج یکدست تر خواهد بود. هرچه نتایج منسجم تر باشند، یک برنامه خاص تکرارپذیرتر و موثرتر خواهد بود

تضمین یکنواختی گله در بهینه شدن سیستم

یکنواختی گله با مصرف یک پرنده در روز شروع می شود. بیایید فرض کنیم پایه مواد مغذی و کیفیت خوراک در جایی است که باید باشد. گام بعدی این است که این مواد مغذی را به طور مساوی به پرندگان برساند.

فضای ناکافی فیدر و توزیع نامناسب خوراک 2 علت اصلی یکنواختی ضعیف گله هستند. یکنواختی خوب در چرخه پرورش معمولاً زمانی است که +/-10٪ گله 70-80٪ وزن متوسط برای استاندارد وزن مورد نظر باشد. گله های زیر 70 درصد منفی شروع می شوند و این بر چرخه تولید تأثیر می گذارد. گله های بالای 80 درصد عموما عملکرد بهتری دارند.

برگردیم به سوال اول: موثرترین سیستم تغذیه چیست؟

باز هم اکثر سیستم ها در صورت مدیریت صحیح می توانند بسیار موثر باشند، اما هیچ سیستمی هرگز کامل نخواهد بود. در یک دنیای کامل، ما ممکن است به هر پرنده به طور جداگانه غذا دهیم - اما در واقعیت این امکان پذیر نیست. اینجاست که ما به تجهیزات و لمس انسان تکیه می کنیم.

به عنوان مدیران گله، ما باید در این زمینه تصمیم بگیریم که چه چیزی برای پرندگان ما بهترین است. این تنها در صورتی می تواند اتفاق بیفتد که ما در مرغ خانه باشیم و عملکرد تجهیزات خود را تماشا کنیم و نحوه واکنش پرندگان را نظارت کنیم

چیزهایی که باید به آنها توجه کرد تا سیستم بهینه داشته باشیم

ما می توانیم نوسانات یکنواختی را روی کاغذ ببینیم، اما سیستم تغذیه ما به طور روزانه چگونه کار می کند؟ آیا خوراک هر روز به طور مساوی توزیع می شود؟ آیا هر پرنده جایی برای خوردن در سیستم دارد؟ آیا متصدی گله از برنامه آگاه است؟ آیا او می تواند سیستم تغذیه را برای انجام تنظیمات یا درخواست کمک در صورتی که چیزی درست به نظر نمی رسد درک کند؟

زمان تمیز کردن چقدر است، آیا فیدر خیلی زیاد است یا خیلی پایین، آیا خرابی وجود دارد، آیا نشت خوراک وجود دارد…..لیست ادامه دارد، اما هیچ یک از اینها را نمی توان با نظارت بر گله از گزارش های هفتگی مدیریت کرد.

لمس انسان در اهمیت سیستم بهینه

هنگام پرورش حیوانات یک رویکرد عملی را به خود اختصاص می دهد. ما بر اساس داده‌ها تصمیم می‌گیریم، اما هرگز نمی‌توانیم اجازه دهیم لمس انسان از بین برود. ما باید از طریق تأیید در خانه مرغ به داده های خود اعتماد کنیم.

سیستم تغذیه بهینه سیستمی است که به درستی مدیریت شود.