تولید طیور پویاترین و پیشرفته ترین فعالیت دامداری است. همچنین یک بخش استراتژیک برای تولید غذا برای جامعه است. برای ادامه این خط و مشخص شدن به عنوان یک تولید پایدار از نظر اقتصادی باید نکات کلیدی برای موفقیت رعایت شود.

 

امکانات و تاثیر آن در پرورش طیور

 

جوجه ها ارگانیسم های هوموترمیک هستند، یعنی می توانند دمای بدن خود را ثابت نگه دارند. با این حال، این مکانیسم تنها زمانی کارآمد است که دمای محیط در محدوده خاصی باشد. پرندگان نمی توانند با آب و هوای شدید سازگار شوند. بنابراین، مهم است که جوجه ها در محیطی نگهداری شوند که به آنها اجازه دهد تعادل حرارتی خود را حفظ کنند.

 

واحد تولیدی باید دارای حصار محیطی باشد تا از ورود افراد خارجی یا حیوانات جلوگیری شود. ورودی واحد تولیدی باید همیشه دارای فورد فعال و/یا قوس بهداشتی یا سیستم آبپاش برای ضدعفونی وسایل نقلیه باشد.

 

هر فردی که وارد واحد تولیدی می شود باید در دفترچه ثبت شود و این فرد باید منحصراً برای اقامت در مزرعه حمام و لباس و کفش بپوشد تا از ورود یا خروج احتمالی عوامل عفونی جلوگیری شود. لباس مورد استفاده پرسنل و بازدیدکنندگان به هیچ عنوان نباید از واحد تولیدی خارج شود. بنابراین توصیه می شود برای انجام این فعالیت، فضای شستشو در داخل امکانات وجود داشته باشد.

 

تغذیه در پرورش طیور

 

هدف از تغذیه طیور، تبدیل مواد تشکیل دهنده جیره به خوراک برای مصرف انسان با کمترین هزینه ممکن است، زیرا خوراک طیور 56 تا 70 درصد از کل هزینه تولید در نظر گرفته می شود.

 

یکی از جنبه‌های مهم تغذیه طیور، حساسیت گونه‌ها به کمبود ویتامین است، زیرا آنها از سنتز میکروبی سود کمی می‌برند یا اصلاً فایده‌ای ندارند و میکروارگانیسم‌ها برای دریافت ویتامین‌های غذایی با پرندگان رقابت می‌کنند. علاوه بر این ویژگی، پرندگان امروزی به دلیل نوع مدیریت و تراکم بالای پرندگانی که در تولید طیور نگهداری می شوند، نیاز به ویتامین بسیار بالایی دارند.

 

یک نیاز ضروری در جیره برای جوجه های در حال رشد، انرژی قابل سوخت و ساز است که باید با شرایط زیر سازگار شود:

 

شروع: از 0 تا 6 هفتگی به انرژی قابل سوخت و ساز 2800 تا 2900 کیلو کالری نیاز دارد.

رشد: 6 تا 14 هفتگی به 2700 تا 2800 کیلو کالری انرژی قابل سوخت و ساز نیاز دارد.

رشد: 14 تا 20 هفتگی به 2700 تا 2800 کیلو کالری انرژی قابل سوخت و ساز نیاز دارد.

یکی از مهمترین مواد مغذی در خوراک طیور پروتئین و به طور خاص پروتئین ایده آل است که به تعادل دقیق اسیدهای آمینه برای برآوردن نیازهای نگهداری و حداکثر افزایش پروتئین بدن اشاره دارد. این ماده مغذی به ویژه در مورد تغذیه مرغ تخمگذار اهمیت دارد، زیرا این نوع پرنده تنها 55 درصد در تبدیل پروتئین جیره به تخم مرغ و پروتئین نگهدارنده کارایی دارد.

 

بنابراین الزامات آنها باید به شرح زیر باشد:

 

شروع: 6-0 هفتگی به 21 درصد پروتئین و 3000 کیلو کالری انرژی قابل متابولیسم نیاز دارد.

رشد: 7 تا 12 هفته به 18 درصد پروتئین و 2900 کیلو کالری انرژی قابل سوخت و ساز نیاز دارد.

رشد: 13 تا 18 هفته به 17 درصد پروتئین و 2850 کیلو کالری انرژی قابل متابولیسم نیاز دارد.

فاز اول تولید: 16 تا 30 هفته به 18.5 درصد پروتئین و 2900 کیلو کالری انرژی قابل سوخت و ساز نیاز دارد.

فاز دوم تولید: 31 تا 50 هفته به 17.5 درصد پروتئین و 2850 کیلو کالری انرژی قابل متابولیسم نیاز دارد.

تولید فاز III: 51 تا 80 هفته به 16.5 درصد پروتئین و 2800 کیلو کالری انرژی قابل متابولیسم نیاز دارد.

 

سویه ها و نژادها در پرورش طیور

 

بسیاری از گونه ها و نژادهای خالص مرغ در طول دو قرن گذشته توسعه یافته اند، اما تعداد کمی از آنها به صورت تجاری در صنعت طیور برای استفاده توسط پرورش دهندگان امروزی زنده مانده اند. برخی از نژادهای اولیه برای همیشه از بین رفته اند، برخی دیگر در مزارع محلی نگهداری می شوند.

 

در روزهای اولیه صنعت مرغداری تجاری، اکثر جوجه‌هایی که فروخته می‌شدند نشان دهنده نژادهای خالص یا گونه‌هایی از آن بودند. شیوه های اصلاح نژاد در آن زمان محدود به بهبود توان اقتصادی این نژادهای خالص بود. اما، به تدریج دو یا چند نژاد برای بهبود بهره وری تلاقی یافتند. در نهایت، و به ویژه در مورد پرندگانی که برای تولید گوشت پرورش می یابند، نژادهای مصنوعی جدید توسعه یافتند.

 

نژادهای مورد استفاده در بازار گوشت مرغ عمدتاً عبارتند از:

 

ROSS 45%: گروه آویاژن پیشروترین شرکت پرورش جوجه‌های گوشتی در جهان است و تنها شرکتی است که جوجه‌های یک روزه را در 85 کشور توزیع می‌کند و مسئول این نژاد است.

HYBRO 29%: محصول شرکت چندملیتی پیشرو Hybro B. V. در زمینه کشاورزی و آبزی پروری. این دودمان برای رسیدن به بهترین وزن در یک سن خاص و با نرخ تبدیل استثنایی و همچنین تولید لاشه و سینه بالا ایجاد شده است.

COBB 17٪: دودمان معرفی شده در بازار در سال 2001، به ویژه برای توسعه محصولات با ارزش افزوده، تسهیل استخوان بندی طراحی شده است.

HUBBARD-ISA 7%

ISA – VEDETTE 2%

در حالی که تولید تخم مرغ عمدتاً در بین سویه های زیر توزیع می شود:

 

B 300 با 35٪: توسط شرکت سابق Babcock به عنوان یک لایه تخم مرغ سفید عالی ساخته شده است.

های لاین با 33 درصد.

قهوه ای دکالب با 10%

لوهمان با 7 درصد

سلامت جنس قهوه ای با 5%

ماشین اصلاح با 4%

 

سلامت در پرورش طیور

 

بدون شک پیشگیری بهتر از درمان است. امروزه برنامه های طیور شامل چندین برنامه ضروری برای حفظ سلامت گله می شود. نیازها نه تنها به واکسیناسیون کاهش می‌یابد، بلکه به چندین روش مدیریتی و سایر روش‌ها کاهش می‌یابد. بسیاری از آنها به صورت مداوم هستند که نمونه هایی از آنها عبارتند از: تمیز کردن، دفع زباله، پیشگیری از استرس و کنترل آلودگی. تمام تلاش باید انجام شود تا گله در تمام ظرفیت تولیدی خود برای تولید اقتصادی گوشت، تخم مرغ و جوجه حفظ شود.

 

درمان گله ای که بخشی از کارایی خود را به دلیل بیماری یا استرس از دست داده است، یک عامل بازدارنده است. پیشگیری بسیار بهتر از مدیریت بیماری است.

 

پیشگیری نیاز به اقدامات منظم دارد و این موارد را می توان به صورت زیر دسته بندی کرد:

 

پیشگیری از استرس

مدیریت

آب با کیفیت خوب تهیه کنید

بهداشت و ضد عفونی

واکسیناسیون

کنترل آفات و حیات وحش

دفع پرندگان مرده و زباله

کنترل آلودگی

 

خلاصه

جوجه های گوشتی بسیار سریع رشد می کنند... در عرض 6 هفته چرخه تولید به پایان می رسد و آنها باید برای رفتن به کشتارگاه آماده شوند. این بدان معنی است که کشاورزان باید به بهترین وجه ممکن از جوجه های خود مراقبت کنند، مخصوصاً در ابتدا. آنها باید مشکلات را در مراحل اولیه ببینند و سعی کنند تا آنجا که می توانند به دنبال راه حل باشند.

 

 

منبع :

https://www.veterinariadigital.com/en/articulos/key-aspects-in-poultry-production/